Babasının bakkala götürdüğünde mutlu olanlar çocuklar gibiydim kalbim beni yanına sürüklediğinde..Hersey cocuksu tozpembe ilerisini hiç düşünmeden o anki mutluluk vardı yüreğimde. Aslında biraz da hüzün,acı.. Sanki babam istediğim... 

Dünyayı keşfetmeye çıkmış meraklı çocuklardık… Ama unuttuk bir sokağın ucundaki soluk perdeli evlerimizi, unuttuk bahçemizi, güllerimizi, gülüşlerimizi, derken kurtaramadık kendimizi… …Şimdi sevmediklerimizi sevmeyi deniyoruz… Yaşadıklarımızı...